NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
EKRANIZACJA OPARTA NA FAKTACH.
NIEKTÓRE SCENY, POSTACI, ZDARZENIA
I MIEJSCA ZOSTAŁY ZMIENIONE.
Félix Gallardo zjawił się na moim ranczu
jakiś czas temu razem z Donem Neto.
Czyli Ernestem Fonsecą Carrillem?
Zawsze lubiłem Neta.
Bystry.
Ale nie do końca.
Félix nawijał coś o ziole.
Budowaniu czegoś.
Typowe pierdoły.
I co dalej?
Félix wszedł w konszachty ze skurwielami z Kolumbii, z rządu.
Całkiem inny pasztet.
To oni wszystko rozpieprzają.
Możesz podać ich nazwiska?
Jasne.
Pablo...
Moja gazeta to wydrukuje. Sun-Times robiło już takie rzeczy.
Ale to poważne oskarżenia.
Niebezpieczne.
Dlaczego to robisz?
Te dupki...
Félix
i jego kumple ze stolicy
są zdesperowani.
Wszystko się... chwieje.
Wystarczy uderzyć w czuły punkt...
Jeśli jesteś pewny...
Kolejne pytanie.
Co masz w sprawie Palmy?
Miałeś rację. Clavel dał mu cynk.
Okazuje się, że bzykał jego żonę.
Widziałeś jebany tekst o Acoscie?
Musimy go znaleźć.
Acosta wkurzył wielu ludzi. Dorwiemy go.
Ale kiedy?
Masz pojęcie, czym się to może dla nas skończyć?
Jeśli przegramy wybory, stracimy ochronę.
Amerykanie skoczą mi znów do gardła.
Ludzie, którzy go szukają, na pewno go znajdą.
Oby tak było.
MEKSYKAŃSKI NARKOBOSS SYPIE WSZYSTKO PRASIE
Mimi!
Jesteś tam?
Mimi?
Obudź się, kurwa.
Zawsze, gdy korzystam z cudzego klopa, brakuje jebanego papieru.
Spójrz, kto się obudził. „Specjalny” agent Breslin.
Zawsze zaczynasz dzień od włamania?
Okno było otwarte.
Chciałem się rozejrzeć.
A wy, kurwa, to kto?
Prawdziwa?
Wygląda na cynową.
Bo to DEA. Krok wyżej od gajowego.
FBI.
Z Houston.
Jak tam „wojna z narkotykami”, stary?
Bliscy ogłoszenia zwycięstwa?
Jasne. Na dniach.
Czego tu, kurwa, szukasz?
Dziewczyny, która tu mieszka.
Po co?
Bo kogoś zna.
Liczysz, że doprowadzi cię do Pabla Acosty?
Szukacie go?
Przygotowujecie na niego nakaz?
To nie twoja sprawa.
Dlaczego FBI interesuje się Acostą?
Nie powinniście łapać nadzianych dupków za jakieś machlojki?
Powiem tak...
zadzwonili do nas pewni decydenci.
Poprosili o wspólną operację z policją meksykańską.
Pod naszym dowództwem.
Mamy prerogatywy, o których wy, narko-gliny, możecie tylko pomarzyć.
Pomyśl tylko.
Wiesz, że na lotniskach są psy, które robią waszą robotę?
To cię nie zraża?
Nie.
To inteligentne psy.
Miło było, chłopaki, ale na mnie czas.
Siadaj.
Siadaj, kurna.
Jak nie pójdziesz nam na rękę, poruszymy za sznurki w stolicy
i skończysz przykuty do biurka w Tulsie.
Słuchajcie,
nic nie mam.
Dostałem cynk, że Acosta chce sypać.
Myślałem, że dziewczyna pomoże go znaleźć.
Zostałem z niczym. Mój plan jebnął, więc...
Chcecie go? To sobie weźcie.
Mam mnóstwo innych drani do ścigania.
Agent specjalny zaczyna kumać.
Gada do rzeczy.
Mogę już iść?
Jeśli Acosta...
albo jego dziewczyna...
odezwą się...
Od razu dam ci znać.
Brawo.
Powodzenia z nim.
To pieprzony dzikus.
- Im bardziej się stawiają... - Tym bardziej i my.
Obrzydliwe.
Dziś wybory prezydenckie. Spodziewamy się ogromnej frekwencji.
W całym kraju wkrótce otworzą się lokale wyborcze...
Dzień dobry.
Witam.
Zostaw nas na pięć minut.
To mój gabinet.
Nasi przyjaciele chcą mieć pewność, że pójdzie gładko. Będę obserwować.
Rozumiem.
Na pewno?
Czytali wywiad z Pablem Acostą.
- Jednym z twoich... - Zająłem się tym.
Przemytnicy udzielający wywiadów.
Jeszcze jeden tekst i to, co dziś osiągniesz, będzie nieważne.
Proszę bardzo.
Dokładnie to, co pan chciał.
Prawdziwy anty-SNIPE.
Duplikat SNIPE, wyświetlający fałszywe wyniki wyborów.
Każda wersja ma własne hasło.
Wpisuje się jedno...
i otrzymuje lipne wyniki, z których wynika, że wygrywamy.
Ale jak wpisać drugie...
pokazuje prawdziwe.
Chapo,
musisz załatwić Lupicie jakąś kasę.
Powiedz, niech zabierze dzieciaki i się ukryje.
I że ją kocham.
Zajmę się tym, nie martw się.
Wpakowałbym kulkę tym skurczybykom
za to, co zrobili Cochiemu i tobie.
Posłuchaj mnie, Chapito.
Ta zadyma z Félixem...
wyjdzie nam na dobre.
Musimy ją tylko przeczekać.
Gdy przyjdzie czas,
trzeba będzie czekać w kolejce, żeby wpakować mu kulę w łeb.
Otworzono lokale wyborcze w całym kraju.
Będziemy na bieżąco relacjonować wyniki.
Za wcześnie na drinka?
Halo?
Brzmisz, jakbyś był zmęczony.
Co mogę dla ciebie zrobić, Pacho?
Zaczekaj chwilkę.
Pacho?
Dzwonię, bo twój towar jest gotowy.
Co takiego?
Zaraz...
Koka?
Nie planowałeś prosić o te 70 ton, prawda?
Owszem. Ale nie wiedziałem, że będzie tak szybko.
Mówiłeś, że potrzebujesz kasy,
więc sprężyłem się.
Potraktuj to jako osobistą przysługę.
To chyba nie problem, co?
Jasne, że nie. Bez obaw.
Świetnie.
Szkoda by było, gdybyś wdepnął we własne gówno.
Félix...
Wiesz, co będzie, jak to spieprzysz?
- Halo? - To ja.
Ile razy mam mówić, żebyś nie dzwonił?
Zaraz. Nie rozłączaj się.
Chodzi o ciebie i dzieci.
Mów, słucham.
Poprosiłem Kolumbijczyków o więcej towaru.
Siedemdziesiąt ton.
- Siedemdziesiąt? - Tak.
Pomyśl, co będzie, jak się nie wywiążę.
Do tego potrzebny mi rząd, dlatego muszę dziś wygrać.
Chodzi ci o wybory.
Właśnie.
Rozumiesz?
Jak się nie uda, dobiorą się do wszystkiego.
I do wszystkich.
Rozumiesz?
Nie musisz tłumaczyć.
To dobrze.
Nie możesz tak dłużej.
Dawać obietnic bez pokrycia.
Pracuję nad tym.
Powodzenia.
Acosta może się ukrywać po obu stronach.
Pewnie chcą go przyskrzynić tutaj.
To Meksykanie odwalą brudną robotę.
Zdecydowanie nie chcą go skuć.
Ale to może mi dać pole manewru.
Mogę zaproponować ochronę.
Jeśli dorwiemy Acostę.
Jesteśmy cholernie blisko.
- Masz coś jeszcze? - Tylko dziewczynę.
Kto wie, gdzie się podziewa.
Dziękuję.
Deser, mój kochany.
Spójrz, kto przyszedł.
Mój pustynny kwiatuszek.
Strasznie wyglądasz.
Jak mnie znalazłaś?
Przez ten artykuł.
Powiedziałeś, że jesteś w bezpiecznym miejscu.
Wiem, że uwielbiasz to miejsce.
Sprytnie.
Albo się wygadałeś.
Jest dobrze, nie martw się.
To szaleństwo.
Podłożyłeś im ogień.
Czego się spodziewałeś?
Odpowiedz mi.
Co tu robisz?
Oprócz jarania tego gówna, które wypala ci mózg.
Dlatego mnie zostawiłeś?
Chodź.
Przejdźmy się.
Amado!
Telefon do ciebie.
Kto dzwoni?
Szef.
Tak?
Dzwonił Pacho.
Towar już gotowy.
Zgodziłem się na odbiór w piątek.
W piątek? Szefie, nie ma mowy, żebyśmy zdążyli.
Załatw to. Bo jak nie, to będzie po nas, kapujesz?
Co to jest? Ukryty skarb?
Nie.
Coś lepszego.
Zimne jak rzeka.
Tutaj zabierałeś dziewczyny, gdy byłeś gówniarzem?
Myślisz, że trzymam takie stare piwo?
Zostawiłeś mnie, żebyś mógł pogadać z tym reporterem?
Nie.
Nie tylko.
Widziałaś, do czego są zdolni.
Nie chciałem, żeby cię szukali.
Znalazłbym cię, jak tylko to się skończy.
Słowo.
Skończ z tymi bajerami.
Następnym razem mówisz mi wszystko,
albo utopię cię z tym workiem starego browaru.
To rozumiem.
Co z umową z DEA?
Ten wywiad będzie lepszy.
Wszyscy wierzą amerykańskiej prasie.
Przecież nie powiedziałeś niczego, czemu mogliby zaprzeczyć.
To dopiero pierwszy artykuł, mała.
Będzie ich cała seria.
Będą je zamieszczać po kolei.
W każdym będzie coraz więcej brudów.
Rozniosę tych skurczybyków na kawałki,
aż nic po nich nie zostanie.
Widzisz te skarpy?
Wiedzie przez nie tylko jedna droga, którą mam pod stałym nadzorem.
Muszą przekroczyć Rio Grande, żeby mnie dopaść.
To moi ludzie.
I moja pieprzona forteca.
Félix będzie chciał mnie dopaść.
Tutaj mogę na niego czekać
i bombardować kolejnymi pieprzonymi artykułami.
Rozwalę jego interes.
Pomysł zwariowany jak zwykle.
Wszystko gra?
Wpływają pierwsze wyniki.
Jak przeprowadzić uczciwe wybory w do szczętu skorumpowanym kraju?
Przejrzystość.
W 1988 roku meksykańskie wybory miały być jak żadne przedtem.
Obserwatorzy obecni w każdym lokalu wyborczym
rejestrowali głosy w dokumencie zwanym „acta”,
czyli arkuszu obliczeniowym.
Tak mogli szybko przekazać dane do głównego komputera,
który je zestawiał i przekazywał wyniki wyżej,
do sali obserwacyjnej,
gdzie wyświetlano je reporterom i i przedstawicielom opozycji.
Najważniejszym z nich, z FDN, był pracujący dla Cárdenasa
były kongresmen Francisco Ovando.
Partie polityczne i dziennikarze otrzymywali wyniki na bieżąco.
Jako że wybory były skrupulatnie monitorowane, wydawały się uczciwe.
Nastała nowa era przejrzystości.
Widzicie te gadżety?
Muszą być sprawiedliwe.
Przynajmniej takie miały sprawiać wrażenie.
Co o nim sądzisz?
Nieco podkręcony, ale w porządku.
Jest gotowy.
Na co?
Cokolwiek się stanie.
Mam nadzieję, że coś masz, Sal.
To ja, Walt.
Mimi.
Masz umowę, którą obiecałeś Pablowi?
Tak, pod ręką.
Wiesz, gdzie on jest?
Słuchaj, nie tylko ja go szukam, ale tylko ja utrzymam go przy życiu.
W Santa Elena.
Musisz przyjechać od strony amerykańskiej.
Pokaż.
PRI dostaje baty w stolicy.
Przełącz.
W stolicy idzie wam lepiej, niż myślałem.
Zostało jeszcze sporo czasu.
Biedne dupki nie wiedziały, że to fałszywe wyniki.
A co ważniejsze, ogłaszali te kłamstwa całemu światu.
Otrzymujemy dane o wynikach z nowego systemu SNIPE.
Te doniesienia oglądają ludzie w całym kraju.
PRI gwałtownie zwyżkuje w stolicy.
Jak tylko zobaczą, że PRI znowu wygrywa,
co waszym zdaniem zrobią?
Powiedzą: „Pieprzę to. Nie muszę głosować.
Już po wszystkim. PRI znowu wygra”.
To jest zniechęcanie wyborców.
Nie jest to nam obce na północy.
Ułatw to tym, na których głosy można liczyć.
Utrudnij tym, na których nie można.
Tak się fałszuje wybory, nie pozostawiając żadnych dowodów.
Wewnętrzne partyjne dane potwierdzają, że frekwencja poza stolicą spada.
To działa.
O dwudziestej de la Madrid w telewizji
ogłosi wygraną...
Świetnie.
Oczekuję, że jak obejmie urząd, zadzwoni najpierw do mnie.
Co masz dla mnie?
Wiadomość od przyjaciół w Juárez.
Co takiego?
Potrafisz tańczyć nawet z opuchniętymi stopami.
Pamiętasz, jak się poznaliśmy?
Tak.
Na takiej zabawie jak ta.
Jedyna biała dziewczyna w okolicy.
Wszyscy dziwnie na mnie patrzyli.
Nie tak, jak ja.
Ja widziałem cię inaczej.
Pospiesz się. Nie mamy całego pieprzonego dnia.
Sto palet?
Zrobione.
Szefie? Możesz spojrzeć na czwórkę?
Coś z elektryką.
Nie mogę wypić kawy w spokoju?
Uspokój się.
Pokaż je.
Przewiń w dół.
Co to było, do licha?
Niby co?
Na ekranie były inne wyniki.
- Co ty wygadujesz? - To chyba hasła.
Proszę nie dotykać mojego stanowiska pracy.
Korygowałem program, to kody.
Racja, kody. Więc wprowadź je. Zobaczymy, co będzie.
No już. Wprowadzaj.
- Co się dzieje? - Nie krzycz!
Co się dzieje?
Na ekranie były inne wyniki. Oto co.
Znowu próbują nas wyrolować.
- Stop. Zatrzymaj się. - Szukam Mimi.
W porządku, to kolega Pabla. Cześć.
Musimy natychmiast zabrać stąd Pabla.
Dlaczego? Co...?
Ktoś inny go szuka?
FBI razem z policją meksykańską.
Oni się nie opieprzają.
Wyłączyć to!
Wyłączyć, do cholery.
Nie można.
Pokaż wszystkim, co robisz. Proszę bardzo.
- Nie wiem, o czym pan mówi. - Nie?
Musimy znaleźć ministra.
Ja je wprowadzę.
To własność rządu, nie wolno dotykać.
Chwileczkę.
Zaraz. Co się dzieje?
Co się stało?
Co zrobiłeś?
Pieprzony grat.
Musimy to rozebrać, znaleźć zwarcie, sprawdzić kabel po kablu.
Samolot ma cztery kilometry kabli.
Wybierasz się na przerwę?
- Nie. - Nie?
- Nie. - Powiesz Félixowi,
że koka nie przyleci, bo nie mogliśmy wymienić kabla?
- Nie, szefie. - W porządku. Bierz się do roboty.
Tak jest, szefie.
Za długo już te skurczybyki robią takie numery!
Nie wiesz, co gadasz!
To wy manipulowaliście przy komputerach!
Panowie. Proszę o ciszę.
Dziękuję.
Byłem przy komputerze głównym. To problem techniczny.
Nasz system wysiadł.
Co to oznacza, panie sekretarzu?
Proszę to wytłumaczyć, Moreño.
Wytłumacz.
No dalej.
Używany przez nas kod to skomplikowany system
zawierający mnóstwo danych.
Doszło do przeciążenia komputera głównego.
Tuszuje sprawę.
Nie chce, żebyśmy się dowiedzieli, co robił z hasłami. Wciska pierdoły.
Francisco, muszę cię prosić, żebyś nie używał tu takiego języka.
To błąd techniczny niezależny od nas.
A teraz proszę mi wybaczyć.
To kłamstwo. Wiesz, że to kłamstwo!
Może jest jak z Apple III.
Apple III, trele-morele. Gówno prawda.
Cholera.
Witajcie, sukinsyny!
Jak długo to w sobie dusiłeś?
Dobra, tylko uzbrojonych. Możesz odpowiedzieć ogniem.
Uciekać!
Bierzcie broń.
Szybko!
Lecimy!
Konwój w drodze. Idźcie na plac.
Zrozumiałem.
- Gdzie Acosta? - Nie wiem!
To rozumiem. Poczęstuj ich serią.
To tam. Jeszcze sto metrów.
- Zaraz! - Chodź!
Czekaj.
Pablo Acosta!
Acosta!
Dobra, chodźmy.
Tak łatwo nie dostaniecie Acosty, dupki!
Śmigłowiec numer dwa. Mamy Acostę.
Północna część miasta.
Stawić się w miejscu zbiórki. Okrążymy go.
Mamy doniesienia o nieprawidłowym działaniu systemu SNIPE.
Ważność wyników staje pod znakiem zapytania.
Wszystko diabli wzięli. To tylko zachęci do głosowania.
Możemy go zrestartować?
Żeby zobaczyli, co robiliśmy?
- Przecież coś... - Komputer wysiadł.
To koniec.
Twój też.
Tam.
To dom Pabla.
Nie uda nam się.
- Ja idę. - Nie, Mimi.
Nie możemy.
Chodź.
- Muszę cię stąd zabrać. - Nie, nie zostawię go tu.
Mimi.
Daj mi trochę czasu, wymyślę coś.
- Dobrze? Spójrz na mnie. - Nie pójdę!
Idź ze wszystkimi do kościoła. Znajdę cię. Dobrze?
- Nigdzie nie idę. - Spójrz na mnie.
Zaufaj mi.
Dobrze?
Zajmijcie pozycje.
Otoczyć teren.
Spójrzcie, kto idzie.
„Po prostu odmów”.
Za późno i bez peso przy duszy.
Słuchajcie.
Zamiast zabijać więcej cywili,
może z nim pogadam?
Może zakończę to pokojowo.
Z księżyca spadłeś?
Meksykańcy nas ostrzelali.
Señor Acosta nigdzie nie pójdzie po dobroci.
Wracaj do swoich gównianych akcji.
Zostaw go FBI.
Na pewno nie widziałeś mojej czapki?
Nie wiem, gdzie twoja pieprzona czapka.
Tu jest.
Wiedziałem, że te błazny tu nie dowodzą.
Ale lubią udawać.
Typowi gringos.
Nie tutaj, Walt.
Czego chcesz?
Żebyś mnie, kurwa, uprzedził.
Po tym, jak mnie okłamałeś?
Nie mogłem ci powiedzieć.
A kiedy chciałeś to zrobić?
Gdy Félix pytałby, czemu nie zatrzymałem Acosty?
Wtedy byłoby już po mnie.
Kłamiąc, zabijasz mnie.
Nawaliłem. Ale nastąpiła zmiana.
Masz ochronę.
FBI, gringos.
Twoi ludzie w stolicy otworzyli drzwi, zaprosili nas.
Powiedz, że ci idioci się wygadali
i ktoś z FBI dał cynk DEA.
Zjawiłem się, namieszałem,
przemyciłem go na północ i zniknął.
Uratujesz skórę.
Chcesz rozwalić Félixa? Masz okazję.
Rozumiesz?
Daj mi pięć minut. Namówię go do przyjęcia umowy.
Jak usunę Acostę, zyskam zaufanie Félixa.
Będziemy mieć lepsze informacje.
- Gówno prawda! - Tak zniszczymy Félixa.
Posłuchaj mnie.
Pablo Acosta...
zginie.
Słyszysz?
O to ci chodziło.
Co to, kurna, takiego?
Urządzenie namierzające.
Trudno...
zaimponować tym ludziom.
Jestem tylko biedną dziewczyną z Durango w kiecce za tysiąc dolarów.
A ty byłym gliną, który został handlarzem narkotyków.
Co my tam wiemy o komputerach i wyborach?
Zajęci udawaniem zapomnieliśmy, kim jesteśmy.
W każdym razie kibicowałam ci.
Mamy jeszcze czas. Musimy tylko je zmienić.
Nie zdążymy zmienić wyników.
Nie wyniki. Musimy zmienić te...
arkusze obliczeniowe.
Są tysiące okręgów.
Jak dotrzesz do wszystkich?
Szef dzwoni.
Miguel Ángel.
Co u ciebie, przyjacielu?
Gdzie się podziewasz?
Możemy pogadać?
Słuchaj, Chapo...
Ta sprawa z Palmą jest niefortunna,
ale musimy to przeboleć.
Tworzymy coś więcej niż Federację.
Czasami walczymy, nie zgadzamy się, ale koniec końców...
jesteśmy wciąż rodziną.
Rodziną?
Dlatego kazałeś zabić Cochiloco?
Nie dał mi wyboru, wiesz o tym.
Pieprzę to, gówno prawda.
Słuchaj...
rozumiem, że jesteś zły, ale...
jeśli nasi ludzie nie wygrają wyborów, będziemy skończeni.
Federacja padnie.
Potrzebuję twojej pomocy.
Jeśli chcesz, żebyśmy byli „rodziną”,
jak mówisz,
pozwól wrócić Héctorowi Palmie.
Bez żadnych pytań.
W porządku.
Niech będzie.
Jeśli zrobisz to dla mnie, rozważę to.
Co trzeba zrobić?
Tak.
Co zyska na tym moja rodzina?
Co zyska...?
Słuchaj...
nie możemy tak dalej.
- O co ci chodzi? - O co mi chodzi?
Potrzebni mi szefowie plaz...
do których mógłbym się zwrócić o radę.
Ludzie, których znam, ufam, i którzy ufają mnie.
Dam ci możliwość decydowania o biznesie,
o jaką ci chodziło.
Będziemy potrzebować więcej koki.
I koniec z dzieleniem się plazą z innymi.
Umowa stoi.
Co mam zrobić?
Pablo Acosta!
Mówi komendant Guillermo Calderoni
z Federalnej Policji Sądowej!
Jesteś otoczony!
Wyjdź z podniesionymi rękoma!
Pieprz swoją matkę, Calderoni!
Jak chcesz, przyjdź po mnie!
Przerwać ogień!
Przynieś benzynę.
Walt Breslin! DEA! Idę tam!
Nie.
Nie strzelać!
Co on odpierdala?
To agent DEA!
Acosta, tu Walt Breslin!
Spierdalaj, Breslin!
Pablo, tu Walt! Wchodzę!
Masz jaja, żeby to zrobić.
Hej.
Spokojnie.
Nie będą strzelać, gdy jest tu gringo.
Przynieś dwie szklanki.
Musisz mieć ważną wiadomość.
Byłem u prokuratora w Houston.
Pełny immunitet.
Ochrona świadka. Najwyższy zwrot kosztów w historii DEA.
Gwarancja ochrony Mimi.
Dorzucę meksykańskie Marlboro co miesiąc.
Jak podpiszesz,
wyprowadzę cię stąd.
Przekroczymy rzekę.
Wsiądziemy do mojego auta.
Zaczniesz z Mimi nowe życie w USA.
A ta noc stanie się tylko pieprzonym złym snem.
Rozwalą mnie, jak tylko wyściubię nos.
Nie, jeśli będę cię osłaniał.
W Meksyku rządzą te dupki.
Ale po przekroczeniu rzeki będziesz pod moją opieką. Bezpieczny.
Zrobiłbyś to?
Zasłoniłbyś mnie?
Przyszedłem tu przecież.
Mimi zdradziła mi twój plan.
Jest cała i zdrowa?
Tak. Bezpieczna.
W kościele.
Czeka na ciebie.
Pewnie wciąż zastanawia się, ile z tego, co jej powiedziałeś, to blaga.
Ja zresztą też.
Rozmawiałem z reporterem, Poppą.
Nie ma kolejnych artykułów.
Powiedziałeś już wszystko.
Nie jestem pieprzonym kapusiem.
Dlatego się nie odezwałeś.
Ale nie ryzykowałem życiem,
żebyś podpisał jakąś cholerną ugodę.
Reporter powiedział o dachu, który położyłeś na tutejszej szkole.
O małej, której opłaciłeś operację oka.
O twoich dobrych uczynkach.
Nie jesteś złym człowiekiem.
Jakie to ma teraz znaczenie?
Mimi jest w ciąży, Pablo.
Dałem jej słowo, że nie powiem.
Ale zasługujesz, by wiedzieć.
To pojebany świat, stary.
Z honorem czy bez.
Ale jak wyjdziesz i zginiesz, to i tak nic nie zmieni.
Tak, chcę, żebyś zeznawał.
Ale nie chodzi już o to.
Jak podpiszesz te papiery,
będziesz mógł być z Mimi i dzieckiem.
Pablo.
Zrób to dla cholernego dziecka.
Nie strzelać!
Wychodzimy!
Broń do góry!
Ani kroku dalej.
Co ty, kurwa, robisz, Walt?
Mówiłem ci, przeprowadzę go przez rzekę.
Jesteś w Meksyku.
Odsuń się.
Bo co? Zastrzelisz mnie?
Proszę dodać tu zero.
Dodaj zero przy PRI.
No już.
Strzelaj.
Byle do rzeki, a będzie dobrze.
Trzymać go na muszce.
Zachować pozycje.
I co teraz?
Co robisz?
Powiedz jej, że mi przykro.
Co? Nie.
Nie.
Na ziemię.
Nie.
- Padnij. Teraz! - Nie.
W jednym miałeś rację.
Umierają, szarżując.
Zginął jak pieprzony byk.
Coś ty sobie wyobrażał?
Że wyminiecie 30 policjantów?
Prawie mi się, kurwa, udało, nie?
To nie miałoby znaczenia. Nie daliby mu sypać.
Wciskałeś mi kit o tym, co ci zrobił Félix.
Ciebie bardziej interesuje ochrona drani w stolicy.
Myślisz, że to takie proste?
Ty, Camarena, ci idioci z FBI, wszyscy jesteście tacy sami.
- Czyżby? - Tak.
Myślisz, że wszystko naprawisz,
bo masz jaja i jakieś dokumenty,
ale nie wiesz, z czym się mierzysz.
Dlatego przez ciebie giną ludzie.
Grozisz mi?
Ostrzegam.
Spójrz tylko, na co się zdał twój plan.
Daj spokój, póki możesz.
Mam parę wolnych dni.
Może wrócę do Houston i pójdę na ryby.
Bystry jesteś.
Może złowisz więcej niż tu.
Żegnaj, Walt.
Acosta nie żyje.
Zginął około pół godziny temu.
Pewnie chciałbyś wiedzieć.
Obłożyli ciało Pabla lodem...
zabrali śmigłowcami do kościoła...
gdzie miejscowi oddali mu ostatnie honory...
i zanieśli na cmentarz na wzgórzu,
gdzie czekało kolejne tysiąc osób.
W tym samym czasie
kończyły się najbardziej skorumpowane i kontrowersyjne wybory w Meksyku.
To, co zrobiono, było bezczelne.
Każde dodane zero dawało tysiące dodatkowych głosów.
Wystarczył długopis.
Od razu doszło do protestów i przesłuchań.
Po latach nawet były prezydent de la Madrid
przyznał, że doszło do oszustwa.
Nie dało się tego dowieść, bo spalono wszystkie karty.
A jedyna osoba, która mogła coś z tym zrobić...
skończyła martwa.
Oszustwo nie zostało ujawnione... zmieniło tylko formę.
Stało się mniej przewidywalne, bardziej niegodziwe.
Historia znajduje zawsze odpowiednich drani
do wywołania zamętu.
Dobra robota.
Facetów, którzy kradzieży, zamiast pod osłoną nocy
dokonują w pełnym świetle jebanego dnia.
Nie było kolejnych artykułów, prawda?
Nie.
Który to tydzień?
Dziesiąty.
Będzie chłopiec.
PRI WYGRYWA
Chyba nie musimy się ukrywać.
Ukrywać?
Wygraliśmy.
Usiądź.
Postawię ci kawę.
Słuchaj, koniec z manią wielkości.
Zajmuję się tym, co ważne.
Na przykład?
Staram się, żeby organizacja działała.
A moi ludzie byli szczęśliwi.
Ty.
Dzieci.
Uwierzę, gdy zobaczę.
W porządku.
A na razie wypiję tę kawę.
Oscar, kawa dla pani.
Już się robi.
Z mlekiem.